Πρώτη φορά στον ιστότοπό μου; Σας καλωσορίζω. Το όνομά μου είναι Λώλας Θεοφάνης, και είμαι ένας έφηβος συγγραφέας και σεναριογράφος/σκηνοθέτης. Το πιο πετυχημένο μου βιβλίο, το οποίο μού έδωσε ISBN, πουλήθηκε σε βιβλιοπωλέια τού lulu.com παγκοσμίως και κέρδισε την αγάπη μεγάλου αριθμού ατόμων, είναι το Το Αγόρι που έκανε Συμφωνία με τον Θάνατο. 💀
Γενικές πληροφορίες
Το εν λόγω βιβλίο, λοιπόν, αποτελείται από 254 σελίδες, με κοινωνικό δράμα και περιπέτεια. Η πορεία ενός βασανισμένου παιδιού, προς το νόημα τής ζωής…
Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο εδώ. Ένα βιβλίο με όμορφες και ανατριχιαστικές, όπως είπαν, περιγραφές. Ένα βιβλίο που έχει συγκηνήσει δεκάδες αναγνώστες, και που μας γνωρίζει τον Βερώνε, ένα παιδί που έχει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από τον κάθε ένα μας…
Είναι γραμμένο στα νέα Ελληνικά, με κατώτατο ηλικιακό όριο τα δεξατέσσερα έτη. Έχει διαστάσεις χαρτιού Α5. 📚
Πλοκή
Ο Βερώνε, είναι ένα παιδί που ζει στις χειρότερες συνθήκες που έχει να προσφέρει η σημερινή κοινωνία: θύμα σχολικού εκφοβισμού, μέλος μιας οικογένειας που χαρακτηρίζεται από την κακία και την πίεση. Θύμα ενδοοικογενειακής βίας, με εθισμό στις ναρκωτικές ουσίες.
Έχει, όμως, έναν φίλο. Έναν σκύλο, που τον λέει Μπιάνκο. Μαζί θα τα καταφέρουν… Ή μήπως όχι; Εκείνη τη νύχτα τη μοιραία… Που ο Βερώνε έσφιξε χέρια με τον Θάνατο… 🤝
Αξιολόγηση βιβλίου και προτάσεις
Κατάλληλο για τους -λίγο μεγαλύτερους- εφήβους που αντέχουν σκηνές βίας και κοινωνικής ανισότητας. Αντικατοπτρίζει μία κοινωνία στην οποία ξέρουμε όλοι ότι ζούμε, μα δε βρίσκεται κανείς να το πει… Ένας έφηβος πνιγμένος από τις υποχρεώσεις, που θέλει να μας διδάξει πως πάντα υπάρχουν και τα πιο δύσκολα, και πως πάντα μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας…
Η ζωή δεν είναι διόλου περίπλοκη. Εμείς όμως, επιμένουμε να την κάνουμε. Γιατί; Πάντοτε ο Βερώνε είχε αυτή την απορία στο μυαλό του, και το αποφάσισε: θα έβρισκε μια απάντηση. Θα κυνηγούσε ένα νόημα… Διότι ο Βερώνε, έγινε Το Αγόρι που έκανε Συμφωνία με τον Θάνατο.
Η ιστορία τού βιβλίου
Θυμάμαι ακόμη στο Δημοτικό μου σχολείο, όπου όλοι οι μαθητές έλεγαν πάνω-κάτω τα ίδια: Πότε θα τελειώσει το σχολείο; Έχω κουραστεί! Είναι τόσο δύσκολα! Έχουμε τόσα πολλά μαθήματα! Δεν αντέχω άλλο! Ήθελα να τους δείξω πως αυτά τα χρόνια είναι τα καλύτερα, και θα είναι πολύ πιο δύσκολο όταν βγουν στην πραγματική ζωή, όπου δεν έχεις κανέναν να φροντίσει για εσένα, και να σε προστατέψει.
Περνάτε δύσκολα; Τα παιδιά που δουλεύουν από πέντε χρονών επειδή δεν έχουν να φάνε, που τρέχουν όλη ημέρα από νύχτα σε νύχτα στα ορυχεία, μέσα στα κάρβουνα, αυτά ζουν ωραία; Εσάς τί σας λείπει; Πού την είδατε την πίεση; Πού μεγαλύτερη πίεση από το να φοβάσαι να γυρίσεις στο σπίτι σου, επειδή μπορεί και να σε σκοτώσουν;
Πέραν των αρνητικών, όμως, εμπνεύστηκα και θετικά: ο έρωτας της ζωής μου, που τη γνώρισα πρώτη φορά στο Γυμνάσιο, έγινε η πηγή έμπνευσής μου για την προσπάθεια του Βερώνε να βρει το νόημα της ζωής.
Αυτά είναι πραγματικά προβλήματα. Και αν ακόμη τα δικά μας μας φαίνονται βουνό, ο Βερώνε είναι εδώ να μας δείξει τον δρόμο…
No responses yet