Σας καλωσορίζω και σε αυτό το άρθρο τού ιστοτόπου μου. Σε περίπτωση που είστε καινούργιοι, θα ήθελα να σας πω περί τίνος πρόκειται. Το όνομά μου είναι Λώλας Θεοφάνης, και είμαι ένας έφηβος συγγραφέας και σεναριογράφος/σκηνοθέτης, γεννηθής το 2010. Αυτό το άρθρο, είναι αφιερωμένο στο πρώτο ψυχολογικό θρίλερ που έγραψα ποτέ, με το όνομα Το Ημερολόγιο ενός “Ψυχοπαθή”, το οποίο βγήκε και σε δεύτερη έκδοση. 🔪 Επιπλέον, ήρθε η ώρα για ένα πολύ ενδιαφέρον φιλοσοφικό ερώτημα, σχετικά με το βιβλίο αυτό! (βλ. Σχόλια)
Γενικές πληροφορίες
Το εν λόγω βιβλίο, λοιπόν, αποτελείται από 134 σελίδες, γεμάτες με καθηλωτικές αφηγήσεις ψυχολογικού θρίλερ και κοινωνικού δράματος. Ο πρωταγωνιστής, που φαίνεται ότι είναι και ο συγγραφέας τού βιβλίου, είναι ένας άνθρωπος που ζει στο περιθώριο, διότι τον θεωρούν μουρλό, Ψυχοπαθή…
Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο εδώ, στη δεύτερη έκδοσή του. Αφήνοντας πίσω τα βιβλία για νέους εφήβους, προχώρησα στα βιβλία για πιο ώριμους, και σε ηλικία μεγαλύτερους εφήβους. Το βιβλίο αυτό, το έγραψα με το πραγματικό μου όνομα, Λώλας Θεοφάνης.
Είναι γραμμένο στα νέα Ελληνικά, με κατώτατο ηλικιακό όριο τα δεκατέσσερα έτη. Έχει διαστάσεις χαρτιού Α4. 📜
Πλοκή
“Εγώ; Εγώ είμαι σαν τους άλλους… Μιλώ, γελώ, τραγουδώ και ζωγραφίζω. Βλέπω κόσμο κάθε ημέρα πολύ. Αλλά και κανέναν. Λένε, παρ’ όλα αυτά, πως… δεν είμαι σαν αυτούς… Έχω κάτι διαφορετικό, κάτι αλλιώτικο, που τους κάνει όλους να με βλέπουν σαν μια σκιά, και ν’ αποστρέφονται…
Εντάξει, ίσως να είμαι διαφορετικός. Λίγο, όχι πολύ. Μπορεί να… να μη σκέφτομαι το ίδιο… Αλλά και αν είναι έτσι, εγώ είμαι καλύτερος! Πολύ καλύτερος! Τί έχουν αυτοί, και όχι εγώ; Τί“;…
Απόσπασμα από το βιβλίο. Ο πρωταγωνιστής, που πασχίζει να κατανοήσει τον περίπλοκο κόσμο, συχνά βρίσκεται παραξενεμένος από τον παραλογισμό του. Αντιπροσωπεύει κάθε ένανα από εμάς, που ψάχνει πάνω απ’ όλα, να βρει τον εαυτό του… Και για να το κάνει ο πρωταγωνιστής μας αυτό, έγραψε Το Ημερολόγιο ενός “Ψυχοπαθή”… 👀
Αξιολόγηση βιβλίου και προτάσεις
Όπως και προείπα, αυτό το βιβλίο δε θα το συνιστούσα σε νεότερους αναγνώστες, ούτε και σε άτομα που επηρεάζονται συναισθηματικά εύκολα. Πέρα από τις σκηνές βίας που περιέχει, το βιβλίο θίγει μεγάλα ηθικά διλήμματα, ενώ είναι συναισθηματικά φορτισμένο.
Ο πρωταγωνιστής, ο οποίος είναι ένας κλασικός αντι-ήρωας, δεν έχει ηθικό κώδικα. Συχνά επηρεάζεται από την κοινωνία, και δεν έχει καταλάβει τί θέλει πραγματικά, και τί νόημα έχουν όλα αυτά. Είναι διαχρονικά ερωτήματα, που βασάνισαν και βασανίζουν κάθε άνθρωπο.
Επιπλέον, σκηνές με νεκρούς ανθρώπους, με θανάτους αθώων ανθρώπων, καθώς και με σκηνές αυτοκατηγορίας και μίσος τού ίδιου τού εαυτού, είναι συχνές στο βιβλίο. Συνιστάται για άτομα που έχουν αγάπη για τα ψυχολογικά θρίλερ, καθώς και τα κοινωνικά δράματα.
Η ιστορία τού βιβλίου
Από πάντα, είχα μία αγάπη μια το μη αισιόδοξο τέλος σε μια ιστορία. Για ποιον λόγο πάντοτε να νικάει ο καλός, πάση θυσία, ενώ ο ανταγωνιστής έχει πασχίσει πολύ περισσότερο; Δεν είναι ρεαλιστικό. Στη ζωή, δεν κερδίζει πάντα ο “καλός”.
Σε αυτό το βιβλίο όμως, πήγα ένα βήμα παραπέρα: για ποιον λόγο να υπάρχει καλός; Πώς ορίζει κανείς τί είναι καλό και τι κακό; Δεν είναι ηθική υποκειμενική, είναι, μέχρι ενός σημείου; Αυτή θα είναι πρώτη φιλοσοφική συζήτηση στον ιστότοπο: Πώς ορίζεται το ηθικό; Είναι αντικειμενικό, ή υποκειμενικό; Μπορεί κάποιος να ορίσει τον εαυτό του καλό, επειδή κάνει κακές πράξεις με ηθικό, γι’ αυτόν, κίνητρο; 🤨
Μπορείτε να απαντήσετε στην ερώτηση είτε στα σχόλια, είτε -αν θέλετε να δείτε επίσημες συζητήσεις από περισσότερα μέλη- στο forum τού ιστοτόπου.

6 Responses
Ήρθε η ώρα για την πρώτη φιλοσοφική μας συζήτηση! Πώς ορίζεται το ηθικό; Είναι αντικειμενικό, ή υποκειμενικό; Μπορεί κάποιος να ορίσει τον εαυτό του καλό, επειδή κάνει κακές πράξεις με ηθικό, γι’ αυτόν, κίνητρο; 🤨 Περιμένω τη γνώμη σας!
Και μην ξεχνάτε: να επανέλθετε στον ιστότοπο, για να μη χάνετε τις απαντήσεις άλλων μελών τής ομάδας στα σχόλιά σας!
[Παρακαλώ να είστε σεμνοί και να δείχνετε σεβασμό στους συνομιλητές σας.]
Το τι είναι ηθικό, είναι υποκειμενικό στον κάθε άνθρωπο αναλόγως την εκπαίδευση του, την ανατροφή του και πολλών άλλων παραγόντων. Για παράδειγμα, για πολλούς θεωρείται ηθικό το να λες πάντα την αλήθεια ενώ μερικοί υποστηρίζουν πως το να πεις ψέματα για να καλύψεις κάτι άλλο είναι ηθικό. Άρα, παρόλο που προσπαθούμε να προσεγγίσουμε την ηθικότητα με αντικειμενικό τρόπο, αυτό δεν θα πετύχει ποτέ.
Εφόσον τα κριτήρια για την ηθικότητα είναι υποκειμενικά, πώς μπορούμε να αποκαλέσουμε κάποιον ηθικό; Δεν μπορεί κάποιος να αποκαλέσει τον εαυτό του ηθικό, επειδή πληρεί τις δικές του προϋποθέσεις;
Μπορούμε να αποκαλέσουμε κάποιον ηθικό με βάση το τι θεωρούμε εμείς ηθικό ή τα στερεότυπα της εποχής.
Ποιος όμως θα αποφασίσει εάν κάποιος είναι ηθικός; Δεν είναι λάθος να κρίνουμε κάποιον με βάση τα στερεότυπα, εφόσον αυτά είναι συχνά εσφαλμένα;
Επιπλέον, σας καλούμε να συμμετέχετε στο forum μας, το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ: lolastheofanis.gr/forum.